Çığlıklar
yaÄŸmurlarla
söyleşiyorum,
döküyorum, dertlerimi gözyaşlarımı.
tomurcuklar seviniyor,
fidanlar şükür diyor.
bir kurşun vınlıyor kulak tozumda
filistinli bir çocuk düşüyor,
kendi toprağı olan gurbetinde
bir bülbül ah vatan diyor...
panzerler eziyor,
bir çeçen yüreğini,
panzeri cesediyle parçalıyor,
özgürlük katillerini,
ölümüyle cezalandırıyor...
nükleer artıkların asit yağmurları,
sen de 'Tükür'
Tükür diyor dünyaya...
bir genç gömüyor yıllarını,
fakülte denilen 'aile şirketlerine'
yüreğini parçalarken her gece,
aldığı zayıf notları...
yalnız ve soğuk sofrasında,
pişmanlık zeytinini yerken,
bir mantar bitiyor HiroÅŸimadan...
gelecekten sakat çocuklar ağlıyor.
anneler umutsuz
sen de 'Tükür
Tükür diyor dünyaya...'
sokaklar döner bıçaklı
psikopat
geceler zilzurna ayyaÅŸ.
ÅŸehri kusmuklara boÄŸuyor.
ayaklarım emrediyor,
gözlerini kapat.
gözlerim koş diyor,
uzaklara koÅŸ...
okumaya yollanmış bakireler,
fahiÅŸelikle paralara doyuyor.
çiğ damlası ağlayan çiçekler,
sen de 'Tükür
Tükür diyor dünyaya...
mecnun leylasından nefret ediyor,
aslı göbek atarken zengin evlerde,
ferhatler zar sallıyor dağın dibinde...
peygamber 'bitir diyor ey Rabbim.
kalmadı artık ümmetim,
yıkılsın gökkubbe,
kurulsun mizan,
açılsın cehennem...'
nezaketten ırak şoförlerin sıçrattığı
çamur, sen de 'Tükür
Tükür diyor dünyaya..
bir çocuk ölüyor,
bir yürek eziliyor,
bir bakire kirleniyor,
bir delikanlı tükeniyor,
bir ferhat psikopat
bir aslı iffete tokat,
bir yerde ölürken açlıktan insanlar,
bir yerde altın kaplarda doyar hayvanlar,
Allah'ım 'Tükür diyor
Sen de tükür dünyaya
Çünkü en son ben tüküreceğim...'
'Ä°nna lillah ve inna ileyhi raciun...'
Muhammet Umut Dilek |
